Εθισμός στα βιντεοπαιχνίδια: Όταν τίποτε άλλο δεν έχει πια σημασία!

Ολοένα και περισσότερα παιδιά και έφηβοι επιλέγουν το διαδικτυακό ή εικονικό παιχνίδι

0 12

Ολοένα και περισσότερα παιδιά και έφηβοι επιλέγουν το διαδικτυακό ή εικονικό παιχνίδι, τα γνωστά ιντερνετικά παιχνίδια ή βιντεοπαιχνίδια από το να βγουν έξω να παίξουν με φίλους.

Ελάχιστα είναι σήμερα τα παιδιά που δεν έχουν περάσει ώρες επί ωρών μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή παίζοντας ένα από τα εκατοντάδες αυτά παιχνίδια, τα οποία απευθύνονται κυρίως σε παιδιά σχολικής ηλικίας.

Έχει παρατηρηθεί ότι η επιθυμία των αγοριών για τέτοια παιχνίδια είναι πολύ μεγαλύτερη, οι εταιρείες παραγωγής στοχεύουν περισσότερο σ’ αυτά και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, είναι και πιο επιρρεπή σε σχετικό εθισμό σε βιντεοπαιχνίδια.

Πολλά από τα παιχνίδια παρέχονται δωρεάν στο internet, άλλα παίζονται επί πληρωμή, άλλα απαιτούν αγορά CD ή άδειας (licence) από το διαδίκτυο και κατόπιν, εγκατάσταση σε υπολογιστή (εναλλακτικά, σε smartphone ή tablet).

Τα βιντεοπαιχνίδια κάθε άλλο παρά αθώα είναι. Οι γονείς πρέπει να βάλουν όρια καθώς ο κίνδυνος για εθισμό αυξάνεται, όσο περισσότερο τα παιχνίδια αυτά τείνουν προς τον ρεαλισμό και την προσομοίωση της πραγματικής ζωής.

  • Άλλωστε, τον Ιούνιο του 2018, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναγνώρισε τον εθισμό στα video games ως ψυχική διαταραχή, συμπεριλαμβάνοντάς τον στον επίσημο κατάλογο όλων των ασθενειών με την ονομασία “διαταραχή ηλεκτρονικού παιχνιδιού” (Gaming Disorder).

Πρόκειται για υπαρκτό και σοβαρό πρόβλημα ψυχικής υγείας και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται.

Χρήζει σε πολλές -και συχνές- περιπτώσεις φροντίδας από κατάλληλα εκπαιδευμένους επαγγελματίες του αντίστοιχου χώρου (ψυχιάτρους, κλινικούς ψυχολόγους). Σε χώρες του εξωτερικού, η θεραπεία του εξαρτημένου ατόμου έχει αρχίσει δειλά-δειλά να καλύπτεται από τα ασφαλιστικά ταμεία.

Πράγματι, οι αρνητικές συνέπειες, όπως σε όλα τα είδη εθισμού, είναι πολύ σοβαρές. Το εξαρτημένο παιδί αποδιοργανώνεται σε όλα τα επίπεδα΅Επηρεάζονται όλοι οι τομείς της ζωής του (προσωπικός, οικογενειακός, κοινωνικός, εκπαιδευτικός).

Πολλά παιδιά εγκαταλείπουν μέχρι και το σχολείο λόγω του εθισμού στα βιντεοπαιχνίδια! Είναι χαρακτηριστικό ότι και στη μετέπειτα πορεία ζωής του εφήβου, ένας στους 10 φοιτητές δεν προχωρούν τις σπουδές τους λόγω των βιντεοπαιχνιδιών. Σε ακραίες περιπτώσεις, έχουν αναφερθεί παιδιά, που έχουν χάσει πολλά κιλά μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, λόγω υποσιτισμού, εξαιτίας της εξάρτησής τους από τα βιντεοπαιχνίδια.

Σύμφωνα με έρευνα της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο, στην Ελλάδα, όπου οι Έλληνες είναι οι πιο εθισμένοι στο Διαδίκτυο μεταξύ των λαών της Ευρώπης, μετά τους Βρετανούς.

Ακόμη, η εμμονή με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια φέρεται, σύμφωνα με έρευνες, να ευθύνεται σε ποσοστό 72,1% για την πτώση της σχολικής επίδοσης μεταξύ των εφήβων.

  • Ο εθισμός στα βιντεοπαιχνίδια ορίζεται ως επίμονη ή επαναλαμβανόμενη κατά περιόδους συμπεριφορά όπου όμως υπάρχουν κάποια ξεκάθαρα παθολογικά στοιχεία: Μειωμένος αυτοέλεγχος ως προς το παιχνίδι, ολοένα και μεγαλύτερη προτεραιότητα στη ζωή, ένταση στη συμπεριφορά απέναντι στο παιχνίδι και προς τους γύρω.
Ο μειωμένος αυτοέλεγχος μπορεί να αφορά έλλειψη ελέγχου ως προς το πότε κάποιος παίζει, πόσο συχνά παίζει, πόση διάρκεια έχει το παιχνίδι, αν μπορεί το παιδί (ή ο έφηβος) να το διακόψει, τι νόημα έχει για τον ίδιο και τι ένταση νιώθει την ώρα που παίζει.

Ο αυτοέλεγχος έχει να κάνει με το κατά πόσο μπορεί κάποιος να ασχοληθεί για συγκεκριμένο διάστημα με το παιχνίδι, χωρίς να χάνεται η αίσθηση του χρόνου, χωρίς να έχει ακραίες συναισθηματικές αντιδράσεις σε ό,τι συμβαίνει στο παιχνίδι: φωνές, οργή, κλάμα, γενικότερη απογοήτευση!

Είναι εξαιρετικά ανησυχητική η κατάσταση όταν: Το παιχνίδι αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη προτεραιότητα στη ζωή, στο σημείο που να έρχεται πρώτο έναντι των άλλων ενδιαφερόντων και των υπολοίπων δραστηριοτήτων.

Το παιδί που είναι εθισμένο δεν έχει πλέον ενδιαφέρον να μιλήσει για ο,τιδήποτε άλλο με τους φίλους του, δεν έχει κοινό σημείο επαφής με τους γονείς του, εφόσον αναγκαστικά βρεθεί εκτός σπιτιού και μακριά από το μέσο με το οποίο παίζει. Σ’ αυτή την περίπτωση, είναι πολύ πιθανό να βρεθεί σε κατάσταση άγχους και να πιέζει να ξαναπάει στο σπίτι ή να ξαναπάρει το tablet ή το smartphone στα χέρια του.

Συχνά παρατηρείται η συμπεριφορά ο έφηβος (ή το μεγαλύτερο παιδί) να παρατά τα σπορ, τα χόμπυ, τις εξόδους, την ενημέρωση για το οτιδήποτε και η ζωή του να έχει περιοριστεί σε μια οθόνη! Κι ακόμη, το παιδί συνεχίζει το παιχνίδι, παρά την εμφάνιση των αρνητικών συνεπειών.

Η συμπεριφορά αυτή είναι συνήθως εμφανής για μια περίοδο τουλάχιστον 12 μηνών προκειμένου να δοθεί μια διάγνωση, αν και η διάρκεια μπορεί να μειωθεί αν πληρούνται όλες οι διαγνωστικές απαιτήσεις και τα συμπτώματα είναι σοβαρά, όπως σημειώνουν οι γιατροί.

Κάνε εγγραφή και ενημερώσου αυτόματα για ό,τι νέο δημοσιεύεται!

Η ιστοσελίδα memetro.gr χρησιμοποιεί cookies για τη βέλτιστη εμπειρία πλοήγησής σας. Αποδέχομαι Περισσότερα